BREAKING NEWS
Search

தமிழர் மட்டும்தான் இந்தியை எதிர்க்கிறார்களா?

மக்கள் மொழியைத்தான் ஜனநாயக அரசு பேச வேண்டும்!

க்களால், மக்களுக்காக, மக்களுடைய ஆட்சிதான் ஜனநாயகம்” என்பர். அப்படியானால், அரசின் மொழி என்பது மக்களது மொழியாகத்தான் இருக்கவேண்டுமே அல்லாது, அரசின் மொழியை மக்கள் அறியவேண்டும் என்று அரசு எதிர்பார்க்கக் கூடாது, சொல்லக் கூடாது, அதனைச் சட்டமாக ஆக்கக் கூடாது.

இந்த தேசத்தின் மக்கள் பேசும் ஒவ்வொரு மொழியையும் அரசு அறிந்திருக்கவேண்டும். அரசு ஒவ்வொரு குடிமகனிடமும், குடிமகனின் மொழியைப் பேசவேண்டுமே அல்லாது, குடிமகன் தன்னிடம் அரசின் மொழியைப் பேசவேண்டும் என்று நிர்ணயம் செய்யக் கூடாது. குடிமகனுக்காகத்தான் அரசே அல்லாது, அரசுக்காகக் குடிமகன் அல்ல என்பதை அனைத்து அரசியல்வாதிகளும், அரசு அதிகாரிகளும் உணரவேண்டும்.

எளிமையாகச் சொன்னால், அரசு தமிழனிடம் தமிழிலும், கன்னடனிடம் கன்னடத்திலும், மலையாளியிடம் மலையாளத்திலும், தெலுங்கனிடன் தெலுங்கிலும், இந்திக்காரனிடம் இந்தியிலும், குஜராத்தியரிடம் குஜராத்தியிலும், மராத்தியரிடம் மராட்டியிலும், வங்காளியிடம் வங்காளத்திலும் பேச வேண்டும், கடிதப் போக்குவரத்து நடத்தவேண்டும். அதுதான் உண்மையான ஜனநாயகம்.

இது நடைமுறையில் சாத்தியமா என்றால், சாத்தியமே, அதுவும் தற்போது கணினி மயமாக்கப்பட்ட சூழலில் அரசு பல விதங்களில் மொழிபெயர்ப்புச் செய்துகொள்ள முடியும். குடிமகனோ எளிமையாக அரசின் நிலைப்பட்டையும் சட்ட திட்டங்களையும் புரிந்து நடக்க முடியும்.

இது நடக்குமே ஆனால், ஆட்சி மொழி என்பது இந்தி மட்டும் அல்ல, இந்த பாரத தேசத்தின் மக்களின் மொழி எதுவெல்லாமோ அவை அனைத்துமே ஆட்சி மொழிகள்தாம் என்ற நிலை வரும். அதுதான், எல்லா மொழிபேசுவோரையும் சரிசமமாக நடத்தும் வழியும் ஆகும். சிறந்த உதாரணம் சிங்கப்பூர்!

மொழி என்பது வெறும் அடையாளம் மட்டும் அல்ல. அது ஒரு பண்பாட்டுச் சின்னம். பண்பாட்டுச் சின்னம் என்று சொல்லும்போது அனைவரும் “இது என் தாய்மொழி” என்கின்ற பெருமித உணர்வில் ஏற்பார்கள், ஆனால் அதே சமயம் மொழிப் பற்று என்கின்ற பெயரில் அது வெறித்தனமாக ஆகாமல் பார்த்துக் கொள்வது என்பதுதான் பண்பாடு என்பதை அனைவருமே உணரவேண்டும். பற்றுக்கும், வெறிக்கும் இடையில் இருக்கும் கோடு மிக மெல்லியது. எனது தாய் மொழியை நான் விதந்தேற்றுவது பற்று. ஆனால் அதையே அடுத்தவர் செய்யும்போது அதனை மதிக்கும் பக்குவமே பண்பாடு. அதை விட்டு அதனை எதிர்ப்பது என்பது வெறி எனும் நிலைக்கு எடுத்துச் செல்லும் என்பதை ஒவ்வொருவரும் உணர வேண்டும்.

எனது வாழ்வில் நடந்த சில நிகழ்வுகளை இந்த நேரத்தில் நினைவு கூறுகிறேன்.

1978. அப்போது நான் ஒரு தேசியமயமாக்கப்பட்ட வங்கியில் அதிகாரி. வங்கியின் பிற கிளைகள் கொடுத்த வரைவோலைகளை இந்த ஊரில் பிறவங்கிகளில் அந்தப் பயனீட்டாளர்கள் செலுத்த அதனை அந்தந்த வங்கிகள் எமது கிளையில் ‘கிளியரிங்’ மூலம் செலுத்த அவற்றை ஆராய்ந்து ‘பாஸ்’ செய்யும் பணி அப்போது என்னுடையது. ஒரு வரைவோலை இந்தியில் இருந்தது. எனக்கோ தமிழ்ப் பற்று (வெறி?) (பற்றுக்கும் வெறிக்கும் இருந்த மெல்லிய கோடு அப்போது எனது கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை. இளம் வயது! மொழி உணர்வின் அடிமை வேறு! கோபம் இருக்கும்போது நியாயம் கண்ணுக்குத் தெரியாது.)

“இந்தியில் இருப்பதைப் படித்துப் பார்த்து ஆராய்ந்து அதனைப் பாஸ் செய்ய முடியாது” என்று கொதித்தேன்.

எனது மேலாளர் என்னிடம் “இதை நீ திருப்ப முடியாது, வேண்டுமென்றால் நான் பாஸ் செய்கிறேன்”. என்றார்.

நான் “அது எனது உரிமை அதை விட்டுத் தரமுடியாது, மேற்கொண்டு செய்யவேண்டியதை நான் செய்கிறேன்” என்று வசனம் பேசிவிட்டு, பாஸ் செய்தேன்.

பின்னர் அந்தக் கிளைக்கு ஆங்கிலத்தில் ஒரு கடிதம் எழுதினேன். “இங்கே எங்களுக்கு இந்தி தெரியாது, இனிமேல் இந்த ஊருக்கு வரைவோலை தந்தால், ஆங்கிலத்தில் வரையுங்கள்”.

அங்கிருந்து பதில் வந்தது. “இந்தி தேசிய மொழி, அறிந்திருப்பது ஒவ்வொரு குடிமகனின் கடமை.” (அவர் பதிலில் பிழை, இந்தி அலுவல் மொழி, இந்தி, தமிழ் உள்ளிட்ட 14 மொழிகள் அப்போது தேசிய மொழிகள்.)

அவர் “தேசிய மொழியை அறிந்திருக்கவேண்டும்” என்று எழுதியது எனக்கு வசதியாகப் போனது.

நான் பதில் எழுதினேன். “இந்தி, தமிழ் உள்ளிட்ட 14 மொழிகள் தேசிய மொழிகள் அனைத்தையும் அனைவரும் அறிந்திருக்க முடியுமா? முடியாதென்பதால் நான் சொன்னபடி இந்த ஊருக்குத் தருகின்ற வரைவோலைகளை ஆங்கிலத்தில் வரையுங்கள்”

பின்னாளில் இந்த நிகழ்வை நினைவு கூரும்போது எனது அப்போதைய வேகம் சற்றே அதிகம் என்பதை உணர்ந்தேன். இங்கேதான் பற்றுக்கும் வெறிக்கும் ஆன மெல்லிய இழைக் கோடு உள்ளது என்பதை உணர்ந்தேன்.

இந்த நிகழ்வுக்கு சில மாதங்களில் நானும் என்னுடன் கூட மூன்று தமிழர்களும் அலுவல் காரணமாக மும்பையில் மூன்று வாரங்கள் இருக்க நேரிட்டது. எங்கள் ஒருவருக்கும் இந்தி தெரியாது. மும்பையைச் சுற்றிப் பார்க்க ஆவல். உடைந்த இந்தியில் சில வார்த்தைகளைக் கற்றுக் கொண்டு எதிரில் வந்த ஒரு மராத்தியரிடம் வழி கேட்டால், அந்த மராத்தியர் மேலும் கீழும் எங்களைப் பார்த்து விட்டு ஒருவித எள்ளலோடு “hum ko hindi nahi malum” என்றார், நாங்கள் நொந்துவிட்டோம். பிறகு ஆங்கிலத்தில் கேட்டோம், அவரும் ஆங்கிலத்தில் பதில் சொன்னார்.

தமிழர்கள் மட்டும்தான் இந்தித் திணிப்பை எதிர்க்கிறார்கள் என்பவர்களுக்கு…. மராத்தியர்களும் அதனை விரும்பவில்லை, ஆனால் நம்மைப் போல வெளிவந்து எதிர்க்கவில்லை என்பதே உண்மை.

இந்த நிகழ்வுக்குச் சில மாதங்கள் கழித்து மீண்டும் ஒரு முறை நான் பரோடா செல்ல நேர்ந்தது, அங்கும் இதே போல ஒரு குஜராத்தி கூட எனது உடைந்த இந்திக்குப் பதில் சொல்லவில்லை, “hum ko hindi nahi malum”. ஒரு ரிக்ஷாக் காரர் கூட. அதிகம் படிக்காதவர்போலத் தோன்றும் அவர் கூட ஆங்கிலத்தில் கேட்டால், உடைந்த ஆங்கிலத்திலாவது பதில் தந்தார்.

ஆக, குஜராத்திகள் கூட இந்தித் திணிப்பை அப்போது விரும்பவில்லை. இத்தனைக்கும் மராத்தியும், குஜராத்தியும் இந்தியும் ஒரே மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவை. அண்மைக்கால நிலை என்ன என்பது எனக்குத் தெரியாது.

மேற்கூறிய நிகழ்வுக்குப் பத்தாண்டுகள் பின்னால் எனது வாழ்வில் இன்னொரு நிகழ்வு. எனது வாழ்வில் ஒரு மிகச் சிறந்த நிகழ்வை இந்த நேரத்தில் நினைவு கூறுகிறேன். இது என்னால் என்றென்றும் மறக்க முடியாதது ஆகும்.

எம்.ஜி.ஆர் அவர்கள் காலமான போது அவருக்கு அஞ்சலி செலுத்த காஷ்மீரத்திலிருந்து அப்போதைய முன்னாள் முதல்வர் பரூக் அப்துல்லா அவர்கள் தமது 17 வயது மகன் ஓமருடனும் (தற்போது இவரே காஷ்மீர முதல்வர்) 13 வயது மகளுடனும் ஒரு தனிப் பாதுகாப்பு அதிகாரியுடனும் (காவல்துறை துணை ஆய்வாளர்) வந்திருந்தார். எம்.ஜி.ஆர் அவர்களின் இறுதி யாத்திரை முடிந்த மறுநாள் அவரும் அவரது மக்களும், மாமல்லபுரம் சுற்றிப் பார்க்க அவருடன் நானும் எனது பொதுமேலாளரும் சென்றோம். மாமல்லபுரம் பார்த்துவிட்டு அவரை மதிய உணவுக்கு வழியில் ஃபிஷர்மேன்ஸ் கோவ் ஹோட்டலுக்கு அழைத்துச் சென்று அவருக்கு விருந்தளித்தேன்.

உணவு உண்ணும்போது, அவரது மகள் காஷ்மீரி மொழியில் அவரிடம் ஏதோ சொன்னார். ஃபரூக் அப்துல்லா தனது மகளை ஆங்கிலத்தில் கண்டித்தார்.
“Our hosts do not know Kashmiri, you must speak only in English. It is not good manners to speak in a language unknown to some one who is present”.
அவரது மகள் முகம் வெளுத்தது.

அப்போது அந்த பாதுகாப்பு அதிகாரி காஷ்மீரியில் ஏதோ சொன்னார். ஃபரூக் அவரையும் ஆங்கிலத்தில் கண்டித்தார்.

“You are an adult, she is young. I am correcting her when she is making a mistake. You are elder to her, you should correct her when she is making a mistake. But you are supporting her wrong-doing. It seems that you must be first taught manners. If you think that these gentlemen should not know what you are talking, you should never open that topic in their presence. It is not good manners to speak in a language that they do not understand”

பிறகு என்னிடம் சொன்னார், “I am sorry Sir, she is young, she does not know these.”

நான் சொன்னேன், “Does not matter Sir, you are an exemplary father and an extraordinary human, I am an ordinary person, you need not say sorry to me”.

இந்த சம்பவம் அவரது தனிப்பட்ட பண்புக்கு மிகச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. அவர் தனது உயர்ந்த நிலை பற்றியெல்லாம் இம்மியளவும் சிந்திக்காமல் ஒரு மனிதன் சக மனிதனிடம் எப்படி நடந்து கொள்ளவேண்டும் என்பது பற்றி மட்டுமே சிந்தித்த பண்பாடு அனைவரும் பின்பற்ற வேண்டிய ஒன்றாகும். சிறிதளவும் அகந்தை இல்லாத மனம் அவருடையது என்பதை நினைத்துப் பார்க்கிறேன்.

தற்போதைய நிகழ்வுக்கு வருவோம். எனது தாய்மொழியில் உரையாடும்போது அது பற்று எனப் பெருமிதம் கொள்ளும் நான் அதையே ஒரு இந்திக்காரர் தனது தாய் மொழியில் உரையாடும்போது அதனை வெறி என்று கூற முடியாதல்லவா? மார்க்கண்டேய கட்ஜு இந்தியில் பேசுவதில் அவருக்கு ஒரு மகிழ்வும் பெருமிதமும் இருப்பது மனித இயல்பே. அதனை வெறி என்று கொள்ள முடியாது.

அப்படியானால் தமிழரான ஜெயலலிதா இந்தியில் பேசியது? ஜெயா அப்போது தமிழக முதல்வர் என்ற முறையில் பேசியதாலும், மார்க்கண்டேய கட்ஜு என்கின்ற குடிமகன் தமிழக அரசிடம் பேசியதாலும், அரசு குடிமகனின் மொழி பேசியது என்பதை நோக்கினால் அதில் நாம் குறை காண முடியாது. ஆனால் இதைப் போல எந்தக் குடிமகன் ஆனாலும் அவரது தாய் மொழியில் அரசும் அரசு அதிகாரிகளும் பேச முடியும் என்றால் எனது பார்வையில் அதுதான் உண்மையான ஜன நாயகம். இதனைக் கருத்தில் வைத்தே நீதிமன்றங்களில் அலுவல் மொழியாக அந்தந்த வட்டார மொழியே அமைய வேண்டும் என்ற கோரிக்கை வலுக்கிறது.

பிறிதொரு பார்வையில் “Necessity is the mother of invention” என்பார்கள். தேவை என்பது வரும்போது புதிய கண்டுபிடிப்புகள் உருவாகின்றன. எனவே எவருக்கு எந்த மொழி தேவையோ அவர் அந்த மொழியைத் தேவைப்படும்போது கற்றுக் கொள்வார். அதற்காக அனைவருமே அந்த மொழியைக் கற்க வேண்டும் என்று சொல்வது நமது தேசத்தில் பலமொழிப் பண்டிதர்களை வேண்டுமானால் உருவாக்கலாம். நமக்குத் தேவை 100 கோடிப் பன்மொழிப் புலவர்களா? 100 கோடி பல்தொழில் திறமைசாலிகளா, விஞ்ஞானிகளா, வல்லுனர்களா என்பதை யோசித்துப் பார்க்க வேண்டும்.

சமூக ரீதியாக மும்பையிலும், கொல்கத்தாவிலும், தில்லியிலும் உள்ள சிவப்பு விளக்கு விடுதிகளில் இளம் பெண்கள் கடத்தி வந்து விற்கப் பட்டு விபசார அடிமைகளாக ஆக்கப் படுகின்றனர். பெரும்பாலும் அடித்தட்டுக் குடும்பங்கள், தாழ்த்தப்பட்ட, பழங்குடி இனத்தவர்கள் இப்படிப்பட்ட கொடுமைகளுக்கு ஆளாகின்றனர்.

“அவர்களைக் கடத்தி வந்து அவர்களுக்கு மொழி தெரியாத இடத்தில் அவர்களை விற்கின்றனர், இதன் மூலம், அவர்கள் தப்பிப்பது முடியாது போகிறது எனபது தெரிய வருகிறது. இதற்காகவாவது, நமது கிராமப் புறங்களில் இந்தியைச் சிறுவர்களுக்குச் சிறிதளவாவது கற்பிக்கவேண்டும்” என்று ஒரு சமூக சேவகர் என்னிடம் சொன்னார். இதைக் கேட்ட பின்னர் என் மனம் படும் வேதனை மிக அதிகம். சமுதாயத்தின் அடித்தட்டுச் சிறுமியின் வாழ்வும் மானமும் முக்கியமா இல்லையா என்று கேட்டால் என்ன சொல்வோம்?

இந்தி கோலோச்சும் உத்தரப் பிரதேசத்தில் பா.ஜ.கவின் தேர்தல் அறிக்கை: ” நாங்கள் ஆட்சிக்கு வந்தால் கல்விக் கூடங்களில் ஆங்கிலத்துக்கு முக்கியத்துவம் தந்து அடுத்த தலைமுறையின் ஆங்கில அறிவை வளர்ப்போம்.”

வாய்ப்பு எவ்விடமோ வழி அவ்விடம்!

-குமரன்

(கட்டுரையாளர் குமரன் சட்ட வல்லுநர், தமிழ் ஆர்வலர். ரஜினி ரசிகர். என்வழியின் தொடர் வாசக நண்பர்)




21 thoughts on “தமிழர் மட்டும்தான் இந்தியை எதிர்க்கிறார்களா?

  1. மிஸ்டர் பாவலன்

    குமரன் அவர்களே.. சமச்சீர் கல்வி அனைத்துப் பள்ளிகளிலும் TN-ல்
    வந்தாயிற்று. (No Matriculation/Anglo-Indian streams now). இதில்
    தமிழ்-வழி, ஆங்கிலம்-வழி பாடத் திட்டங்கள் தான். இரண்டு
    மொழிகள் மட்டுமே. தமிழ் மொழி கட்டாயம் படிக்க வேண்டும்
    எனவும் முதல்வர் சட்டம் கொண்டு வந்து விட்டார். இதற்கு
    மேலும் முதல்வரிடம் என்ன எதிர்பார்க்கிறார்கள்? ஹிந்தி
    பேசக் கூடாது என எதுவும் சட்டம் இல்லையே? கட்ஜூ ஹிந்தியில்
    பேசி இருக்கிறார். முதல்வர் பதிலுக்கு ஹிந்தியில் பேசி இருக்கிறார்.
    அதை கட்ஜூ பேட்டியில் பெருமையாக சொல்லி இருக்கிறார்.
    ஒரு சாதாரண விஷயம் பெரிய build-up செய்யப்பட்டு வெறும்
    தேங்காய்க்கு மஞ்சள் பூசப் பட்டுள்ளது.

    -=== மிஸ்டர் பாவலன் ===

  2. கடலூர் சித்தன்.ஆர்

    ” தமிழர் மட்டும்தான் இந்தியை எதிர்க்கிறார்களா?”- திரு குமரன் அவர்களின் நல்ல சிந்திக்க வைக்கும் கட்டுரைக்கு நன்றி.

    “மக்கள் மொழியைத்தான் ஜனநாயக அரசு பேச வேண்டும்!”

    “It is not good manners to speak in a language unknown to some one who is present”.

    இது ஏன் கட்ஜூ க்கும் முதல்வர் அம்மையாருக்கும் தெரியவில்லை.

    தங்கள் உடன் இருப்பவர்களுக்கும்/ பெரும்பான்மையான தமிழர்களுக்கும்
    தமிழும், ஆங்கிலமும் மட்டுமே தெரியும் என்று அறியாதவர்களா இவர்கள்???

    ஹி..ஹி..ஹி… Mr. ஃபரூக் அப்துல்லா is an exemplary father and an extraordinary human & we are only ordinary people.

  3. மிஸ்டர் பாவலன்

    ரஜினிரசிகன் – மொழி என்பது மக்களை இணைக்கும் ஒரு பாலம்
    என்பது நல்ல கருத்து. வெளி நாட்டு அறிஞர் ஜார்ஜ் ஹார்ட் எத்தனை
    மொழிகள் படித்திருக்கிறார் என்பது மிகவும் வியப்பாக இருக்கிறது.
    ஹிந்தி மிகவும் எளிய மொழி. ஹிந்தி படிக்க, எழுத, பேச – அதாவது
    நடைமுறை வாழ்க்கைக்கு தேவையான ஹிந்தி (ரெபிடெக்ஸ் பாடம்)
    மாதிரி கற்றால் பிரயாணம் போது மிக உதவியாக இருக்கும். நாம்
    ஹிந்தி கற்பதை நான் மிகவும் வரவேற்கிறேன். இந்து மதத்தில்
    விருப்பம் உள்ளவர்கள் சமஸ்கிருதம் கற்று பகவத் கீதை, உபநிஷத்,
    பாகவதம், பிரம்ம சூத்திரம் அவற்றை படித்து மேன்மை அடையலாம்.
    தமிழில் பன்னிரு திருமுறை, நாலாயிரத் திவ்விய பிரபந்தம்,
    கம்ப ராமாயணம், வில்லி பாரதம் படிக்கலாம். கண்ணதாசனின்
    ‘அர்த்தமுள்ள ஹிந்து மதம்’ ஒரு நல்ல தொகுப்பாகும்.

    ரெபிடெக்ஸ் புத்தகங்களை நண்பர்களுக்கு நான் recommend செய்கிறேன்.
    இதை படித்த பின் advanced books படித்து ஹிந்தியில் பேசலாம்.
    ஹிந்தி பேசும் நண்பர்கள் நாம் ஹிந்தி பேசுவதை பெரிதும்
    பாராட்டுகிறார்கள். நான் Conferences-ல் வடக்கு இந்திய நண்பர்களிடம்
    ஹிந்தியில் கலந்துரையாடும் வழக்கம் உண்டு.

    -=== மிஸ்டர் பாவலன் ===-

  4. கடலூர் சித்தன்.ஆர்

    “அந்த மொழி ஹிந்தி மொழி என்றல் அதை ஏற்பதில் என தவறு அல்லது அதை கற்பதில் என தவறு.”

    “கீழ்வரும் தகவல்களை தயவு செய்து கவனிக்கவும்:

    Monday, June 30, 2008
    What is the Community wise Composition of Top 500 Rankers in Tamil Nadu
    Counseling for Admission to MBBS / BDS in Tamil Nadu starts from 04.07.2008 and Director of Medical Education, 162, Periyar Road, Chennai has releasted the counselling schedule The Community of the Top 500 Rankers can be seen from that
    Of the Top 500 Rankers in Tamil Nadu
    Forward Community – FC – 55 Students – 11 %
    Backward Community – BC – 293 Students – 58.6 %
    Christians – BCC – 29 Students – 5.8 %
    Muslims – BCM – 20 Students – 4 %
    Most Backward Community – MBC – 70 Students – 14 %
    Scheduled Castes – SC – 32 Students – 6.4 %
    Scheduled Tribes – ST – 1 Student – 0.2 %

    Pl c link which is self expalatory:
    http://planningcommission.nic.in/reports/genrep/resedu/rpresedu_a10.pdf

    The academic performance of the various categories in the Higher Secondary Education in Tamilnadu State Board, the professional courses Entrance Examinations and the Final year performances at the State level institutions as well as in a premier engineering institution and a prestigious Arts and Science College in Tamilnadu are analyzed. The analysis shows the performance of the students in reserved categories in comparable to those in the Open Category and the institutions with high percentage of students from reserved categories have not in anyway deteriorated in quality.

    முதல் தலை பட்டதாரிகள் அதிகம் கொண்ட பெரிய மாநிலம் என்கிற
    பெருமைக்கு/ நிலைக்கு பங்கம் விளைவிக்க யாரும் தயவு செய்து முயலாதீர்கள். விரும்புகிறவர்கள் சி பி எஸ் சி / அல்லது பிரைவேட் ஆக கற்றுக்கொள்ளவும்.

    வாழ்க சமூக நீதியில் நாட்டிற்கே முன்னோடியாக விளங்கும் தமிழகம்.
    .

  5. வெங்கடேஷ்

    //my point is, எந்த காரணங்களுக்காக ஆங்கிலத்தை ஏற்று கொண்டீர்களோ, அதே காரனத்திற்காக ஹிந்தியும் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்…..//

    மை பாய்ன்ட் ஈஸ்… எதற்காக இந்தி கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். எனக்கு அது அநாவசியம். எனக்கு ஆங்கிலம் பிடித்திருக்கிறது. அதைப் பற்றி நீங்கள் ஏன் அலட்டிக் கொள்கிறீர்கள். தமிழ் என் தாய் மொழி, அலுவல் மொழி. ஆங்கிலம் எனக்கு இணைப்பு மொழி. அது போதும். முடிந்தால் இந்தியர் அனைவரும் ஆங்கிலத்தை முழுசாக கற்றுக் கொள்ளட்டும். அவரவர் தாய்மொழி- ப்ளஸ் ஆங்கிலம்.

    இந்தி படித்தால் எனக்கென்ன தலையில் தங்கக் கிரீடமா சூட்டப்போகிறார்கள். அல்லது வட இந்தியாவில் வேலை கொடுத்து மல்லாத்திவிடப் போகிறார்களா? ஆங்கிலத்தை நன்றாகக் கற்றால், உலகம் முழுவதும் எனக்கு வாய்ப்புகள் உண்டு. இந்தி வேண்டாம்.

  6. karthik

    @ரஜினிரசிகன்

    //ஹிந்தி என்பது இந்தியாவின் தேசிய மொழியாகும்,

    அப்போ தமிழ், கன்னடம், மராத்தி… எல்லாம் வேற்று தேசத்து மொழிகளா ?

  7. தினகர்

    நண்பர் குமரன் அவர்களே.. அருமையான கட்டுரை..அவசியமானதும் கூட. உங்களின் அனுப்வத்தையும் தெரிந்து கொள்ள அருமையான வாய்ப்பு.

    “வெறிக்கும் பற்றுக்கும் இடையேயான மெல்லிய கோடு” அருமையான விளக்கம்..

    இப்போதெல்லாம் வங்கி சீட்டுகளில் தமிழ் கட்டாயம் ஆக்கப்பட்டுள்ளதல்லவா. குமரி அனந்தன் இந்த முயற்சியை எடுத்தார் என்று எங்கோ படித்த ஞாபகம்.

  8. தினகர்

    “இந்தி படித்தால் எனக்கென்ன தலையில் தங்கக் கிரீடமா சூட்டப்போகிறார்கள். அல்லது வட இந்தியாவில் வேலை கொடுத்து மல்லாத்திவிடப் போகிறார்களா? ஆங்கிலத்தை நன்றாகக் கற்றால், உலகம் முழுவதும் எனக்கு வாய்ப்புகள் உண்டு”

    இந்தி தெரிந்தால் வட நாட்டில் வேலைவாய்ப்புகள் குவிந்து விடும் என்பது மாயத்தோற்றம்.. இந்தி தெரியாததால் யாருக்கும் வேலை வாய்ப்பு மறுக்கப்படவில்லை. திறமைக்குத்தான் மதிப்பே தவிர தெரிந்த மொழியினால் ஒருவருக்கு வாய்ப்பு கொடுக்கப்படுவது இல்லை.

    தமிழர்கள் திறமைசாலிகள் என்பதால் தான் பல்வேறு துறைகளில் உலகமெங்கும் சிறந்து விளங்குகிறார்கள். திறமைகளை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டிய நேரத்தில் இன்னொரு மொழியை கற்றுக்கொள்ள தேவையில்லை. தேவைப்படும் நேரத்தில் அதை கற்றுக்கொள்ள முடியும்.

  9. bala

    ஹிந்தி இந்தியாவின் தேசிய மொழி என்று சொல்வது தவறு. இந்தியாவுக்கு என்று எந்த ஒரு தேசிய மொழியும் கிடையாது.. ஹிந்தி மற்றும் ஆங்கிலம் இந்தியாவின் அலுவல் மொழி..

  10. karthik

    @பாலா

    100% உண்மை. இந்த உண்மை வேண்டும் என்றே திடட்டமிட்டு மறைக்க படுகிறது. ஹிந்தி தேசிய மொழி அல்ல.

  11. மிஸ்டர் பாவலன்

    ///திறமைகளை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டிய நேரத்தில்
    இன்னொரு மொழியை கற்றுக்கொள்ள தேவையில்லை.
    தேவைப்படும் நேரத்தில் அதை கற்றுக்கொள்ள முடியும்.///

    சிறுவயதிலேயே மூன்று மொழிகள் படித்து தேர்வது நல்லது.
    வயசனாதும் படிக்கலாம் என்பது கடினம். அனுபவத்தில் நான்
    சொல்கிறேன். அண்டை மாநிலங்களில் மூன்று மொழித் திட்டம்
    உள்ளது. தமிழ்நாட்டில் உள்ள CBSE பள்ளிகளிலும் மூன்று மொழி
    திட்டம் உள்ளது. இதனால் கேரளா, ஆந்திரா, கர்நாடக மாநிலங்களில்
    நம்மை விட ஹிந்தி அதிகம் அறிந்து உள்ளார்கள். இதை தான்
    வலை நண்பர்கள் எழுதி வருகிறார்கள்.

    -=== மிஸ்டர் பாவலன் ===-

  12. mukesh

    ஹிந்தியை கற்றுக் கொண்டால் நம்மை என்னவோ வட நாட்டவர்கள் ஏற்று கொள்வதை போல சிலர் இங்கு பேசுவது வியப்பளிகிறது. வேற்று மொழியை நாம் பேசும்போது நாம் இரண்டாம் தர குடிமகனாக மாறி விடுகின்றோம் என்பதை மறக்க கூடாது. இங்கு இருக்கின்ற மார்வாடிகள் தமிழ் பேசுவது போலத்தான் கிண்டலிக்கப்படும்.

    //இதனால் கேரளா, ஆந்திரா, கர்நாடக மாநிலங்களில் நம்மை விட ஹிந்தி அதிகம் அறிந்து உள்ளார்கள்//

    பொய்யான தகவலை தராதீர்கள். ஒரு சில நகரங்களை மட்டும் வைத்து கொண்டு தவறான தகவல்களை தருகிறீர்கள் மிஸ்டர் பாவலன் குருடர்கள் யானையை தடவிப் பார்த்து சொன்னது மாதிரி.

  13. குமரன்

    எது பாரத அரசின் அலுவல் மொழி? (official language)
    ஹிந்தி (அரசியல் நிர்ணயச் சட்டம், பிரிவு 343 )

    அலுவல் மொழி மட்டும்தான் தேசத்தின் மொழியா?
    இல்லை. நமது அரசியல் நிர்ணயச் சட்டம் எதையும் தேசிய மொழி என்று அறிவிக்கவில்லை. ஆனால் பிரிவு 351 – இல் “ஹிந்துஸ்தானி மற்றும் எட்டாவது பட்டியலில் உள்ள மற்ற இந்திய மொழிகள்” என்று குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது. அரசியல் சட்டப்படி, தேசிய மொழி என்று ஒன்றுமே இல்லாவிட்டாலும், இந்த மொழிகள் அனைத்தும் இந்தியாவின் தேசிய மொழிகள் என்றே நடைமுறை வழக்கில் அறியப்பட்டு விட்டன. இன்றைய தேதியில் இந்த எட்டாவது பட்டியலில் 22 இந்திய மொழிகள் உள்ளன. இவையாவன:

    அஸ்ஸாமீஸ், வங்காளம், போடோ, டோக்ரி, குஜராத்தி, ஹிந்தி, கன்னடம், காஷ்மீரி, கொங்கணி, மைதிலி, மலையாளம், மணிப்பூரி, மராத்தி, நேபாளி, ஒரியா, பஞ்சாபி, சமஸ்கிருதம், சாந்தலி, சிந்தி, தமிழ், தெலுங்கு, உருது.

    இந்த தேசத்தின் மொழிகள் எல்லாமே இந்திய தேசிய மொழிகளே. தேசிய மொழி என்பதை அரசியல் நிர்ணயச் சட்டம் வரையறை செய்யாதவரை, துளுவும், போஜ்பூரியும், படுகாவும் இன்னபிற இந்திய மொழிகள் அனைத்துமே தேசிய மொழிகளே. உண்மையான ஜனநாயகம் என்றால் அரசியல் நிர்ணயச் சட்டம் இவை அனைத்தையுமே இந்திய மொழிகள் என எட்டாவது பட்டியலில் சேர்க்க வேண்டும். அதுதான் எல்லாக் குடிமக்களையும் சட்டத்தின் முன் சமமாகப் பாவிப்பது ஆகும்.

  14. மிஸ்டர் பாவலன்

    ///பொய்யான தகவலை தராதீர்கள். ஒரு சில நகரங்களை மட்டும் வைத்து கொண்டு தவறான தகவல்களை தருகிறீர்கள் மிஸ்டர் பாவலன்////

    கண்ணுக்கு மை அழகு
    கவிஞர்க்கு பொய் அழகு

    -== மிஸ்டர் பாவலன் ===

  15. சுதந்திரன்

    மக்களே, ஹிந்தி படித்தால் வடநாட்டவர்கள் நம்மை தலையில் தூக்கி வைத்து கொண்டாடுவார்கள் என்று யாரும் சொல்ல வரவில்லை. ஹிந்தி தெரிந்து வைத்து கொண்டால் தேவையான நேரத்தில் உதவும். மற்றபடி ஹிந்தி தேவை இல்லை என்று நீங்கள் கருதினால் அதை நீங்கள் படித்தே தீர வேண்டும் என்று யாரும் உங்களை கட்டாயபடுத்தவில்லை, கட்டயாப்படுத்தவும் முடியாது. ஆனால், ஹிந்தி படிக்கவே கூடாது என்று சொல்வது மகா முட்டாள்தனம். வேற்று மொழி ஒன்றை கற்று கொள்வது நம் திறமைகளில் ஒன்றை வளர்த்து கொள்வது தானே. அதை ஏன் எதிர்க்க வேண்டும்?
    ஒருவேளை ஹிந்தி படித்தே தீரவேண்டும் என்று யாரேனும் கட்டாயப்படுத்தினால், அப்போது ஹிந்தி திணிப்பு எதிர்ப்பு போராட்டத்தை முன்னின்று நடத்தி வைக்க இப்போது தலைவர்கள் நிறைய பேர் தமிழ்நாட்டில் பெருகி விட்டார்கள்.

  16. deepak

    @சுதந்திரன்

    //ஹிந்தி படிக்கவே கூடாது என்று சொல்வது மகா முட்டாள்தனம். வேற்று மொழி ஒன்றை கற்று கொள்வது நம் திறமைகளில் ஒன்றை வளர்த்து கொள்வது தானே.

    பாஸ்… இன்னும் பச்ச புள்ளயா இருகிங்களே ! ஹிந்தியை பல்வேறு வழிகளில் திணிக்க மத்திய அரசு வருடாவருடம் பல நூறு கொடிகள் செலவு செய்கிறது. நாடாளுமன்றத்தில் ஹிந்தி, ஆங்கிலம் தவிர வேறு எந்த மொழியையும் மத்திய அரசு அனுமதிப்பது இல்லை.. ( சமிபத்தில் அண்ணன் அழகிரிக்கு நடந்த அவமானம் உங்களுக்கு தெரியாத ? ). ஹிந்தி எதிர்ப்பு என்று சொல்லுவதே தவறு.. ஹிந்தி திணிப்பை தான் நான் எதிர்க்கிறோம்… எந்த ராணுவ போர் கப்பளுகோ, சட்டத்திற்கோ, அல்லது மத்திய அரசு சம்பந்த பட்ட எதாவது ஒன்றிற்கோ ஹிந்தி தவிர வேறு மொழியில் பேரு வச்சு இருக்காங்களா ? போங்க பாஸ்.. போயி பால குடிச்சுட்டு தூங்குங்க !

  17. venkatesan, nigeria

    ///பொய்யான தகவலை தராதீர்கள். ஒரு சில நகரங்களை மட்டும் வைத்து கொண்டு தவறான தகவல்களை தருகிறீர்கள் மிஸ்டர் பாவலன்////
    கண்ணுக்கு மை அழகு
    கவிஞர்க்கு பொய் அழகு
    -== மிஸ்டர் பாவலன் ===//
    திரு குமரன் மற்றும் திரு தினகர் போன்றோர் சிறப்பான முறையில் கருத்து தெரிவித்தாலும், உங்களை போல் சமாளிக்க யாரும் இல்லை.

    நீங்கள் கமல், த்ரிஷா ரசிகர் மற்றும் ஜெயாவின் தீவிர ஆதரவாளர் (நடுநிலையாளர் என்று நீங்களே சொல்லி கொள்ளுவிர்கள்) என்றாலும் கூட (நான் ரஜினி ரசிகன் மற்றும் ஜெயாவின் தீவிர எதிர்ப்பாளன்) உங்கள் எழுத்துக்கு நான் தீவிர ரசிகன்.

  18. குமரன்

    வெங்கடேஷ்

    (நான் ரஜினி ரசிகன் மற்றும் ஜெயாவின் தீவிர எதிர்ப்பாளன்) உங்கள் எழுத்துக்கு நான் தீவிர ரசிகன் !

    நானும் இதை வழி மொழிகிறேன்.

  19. மிஸ்டர் பாவலன்

    வெங்கடேசனின் கருத்துக்கு மிக்க நன்றி.
    “நான் எழுதுவதையும் சிலர் படிக்கிறார்கள்”
    என்பது முதலில் நம்புவதற்கு கஷ்டமாக
    இருந்தாலும் டிவிட்டரில் எனக்கு வரும்
    பதில்களைப் பார்த்து “சரி, உண்மையில் இவர்கள்
    படிக்கிறார்கள், கொஞ்சம் கவனமாக எழுதுவோம்”
    என எழுதி வருகிறேன்.

    தனியாக நான் ஒரு கட்டுரை எழுதினால் அதை
    குமரன் படிப்பார் – அவ்வளவு தான். ஆனால்,
    ஒரு X அல்லது ஒரு Y கட்டுரை எழுதி அதற்காக
    பதிலாக கடுகு தாளித்து பின் உப்பு, கறிவேப்பிலை,
    பெருங்காயம், காரப் பொடி, மஞ்சள் பொடி சேர்த்து
    போட்டு வதக்கும் போது விறுவிறுப்பாக வருகிறது.
    இன்று ‘கோடையிடி குமார்’ என ஒருவர் பதில்
    எழுதினார். பெயரைப் பார்த்தாலே படிக்கணும் போல
    இருக்கு. அது மாதிரி தான் ஒருத்தர் எழுத்தும் இருக்கணும்.

    ‘பொய்யிலே பிறந்து, பொய்யிலே வளர்ந்த புலவர்
    பெருமானே” என பாடல் போல் நான் எழுதுவதில்
    எது உண்மை, எது பொய், எது கிண்டல் என சல்லடை
    போட்டு, பிரித்து பிடித்தால் நல்லது. கமல் ரசிகர்
    என்பது உண்மை, த்ரிஷா ரசிகர் என்பது பொய்.
    அ.தி.மு.க., ஜெயா பற்றி நான் எழுதுவது உயர்வு
    நவிற்சி அணி, கலைஞர் பற்றி நான் எழுதுவது
    வஞ்சப் புகழ்ச்சி அணி, தலைவர் (ரஜினி) பற்றி நான்
    எழுதுவது தன்மை நவிற்சி அணி, ஹிலாரி பற்றி
    எழுதுவது தற்குறிப்பேற்ற அணி. மற்ற அணிகள்
    பற்றி நேரம் வரும் போது எழுதுகிறேன். ரொம்பவும்
    அணிவகுத்தால் அப்பறம் என் அணி காலியாகி விடும்!

    -=== மிஸ்டர் பாவலன் ===-

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *